ავტობუსმა გამასწრო!

რამდენიმე დღის წინ, მეხუთე თუ მეექვსე მცდელობაზე, როგორც იქნა, საბოლოოდ, ჩავაბარე პრაქტიკული გამოცდა მართვის მოწმობის ასაღებად. ალბათ, იტყვით სად სათაური და სად ეს ამბავიო, მაგრამ ცოტაც მოითმინეთ და მიხვდებით თუ რას ვგულისხმობ. საქმე ქართველების მენტალიტეტშია, მათ ოსტატობაში აღიქვან სინამდვილე ისე როგორც მათ სურთ და არა ისე როგორც არის.
დაახლოებით ერთი თვის წინ ჩავაბარე თეორიული გამოცდა საპატრულოში, საინტერესო არა ეს ფაქტი, არამედ შემდეგშია: ვიდრე გამოცდაზე გავიდოდი უამრავმა ადამიანმა დამარიგა თუ ვისთან ჩამებარებია სანდროსთან თუ ერეკლესთან (სახელები პირობითია). ზოგი მირჩევდა ერეკლესთან გადი პრაქტიკულზეო, სანდრო ჩაგჭრის, ზოგი კი პირიქით მირჩევსა. სასაცილოა – ჩემი ტარების მასწავლებელიც კი რაღაც მითებს თხზავდა თუ როგორ აჭერენ გამომცდელები სპეციალურად “ცეპლენიას”, რათა ჩაიჭრან და ვერ აიღონ მომავალმა მჭღოლებმა მართვის მოწმობა.
ამ შემთხვევამდე უფრო ადრე, 2009 წელს, როცა თსუ-ში ჩავაბარე, გამოუცდელი სტუდენტი დავრეგისტრირდი “თსუ-ს ფორუმზე” კარგი ლექტორების არჩევის მიზნით და, რაღა თქმა უნდა, უმეტესწილად დავუჯერე უფროსკურსელ სტუდენტთა რჩევებს – ავიჩიე პოპულარული ლექტორები.
თუმცაღა ამ წლების განმავლობაში მივხვდი, არავის არ უნდა ენდო მხოლოდ პირად გამოცდილებას, მით უმეტეს თუ საქართველოს მოქალაქე ხარ; პირველი, პრაქტიკული გამოცდა ორივე გამომცდელთან გავიარე (ორივესთან ჩავიჭერი) და ორივენი შესანიშნავი ადამიანები აღმოჩდნენ, ნამდვილად არ უხაროდათ ვინმე თუ იჭრებოდა გამოცდაზე (ვის უხარია ერთი და იგივე იდიოტის ხუთჯერ თუ ექვსჯერ ხილვა?!), მერე მეორეც, უნივერსიტეტში ჩვეულებრივ ის ლექტორები უფრო მომწონდა ვისზეც მეუბნებოდნენ რომ ნიშანს აკლებს, სტუდენტებს აწვალებს, არ ვარგა.
ორივე ზემოთ აღწერილ სიტუაციებს საერთ ერთი აქვთ, საზოგადოებრივი წნეხი, კერძოთ პრაქტიკულზე ჩაჭრილ პირებს, სცხვენოდათ რა, ეთქვათ გამოცტზე ჩაჭრა მათი ბრალია, გამომცდელებზე რაღაც სისულეებს თხზავდნენ:
– შუა გზაში მანქანა გამიჩერა.
– ვთქი გარაჟში სექსუალურად ჩავაყენეო და გადმომსვა.
– აღმართზე ცეპლენიას აჭერდა.
და ა.შ
რაც შეეხება ლექტორებს აქაც იგივეა, ვერ მიიღეს რა მარტივად სასურველი ქულები, რადგან იოლად აღარაფერი გამოგივა ადამიანს (გამონაკლისის გარდა), ათასი მითი შეთხზეს მათზე. ასე მაგალითად, პირველ სემესტრში ინგლისურის ლექტორს მოვუგონე გათხოვდა-მეთქი და მეორე სემსეტრის ბოლოს კურსელმა მაღლივ კორპუსთან გამოცდისას მომახალა – როგორ გაგითხოვდა ლექტორიო.
ქართველებს განსაკუთრებით გამძაფრებული აქვთ “უდანაშაულობის” გრძნობა, არასდროს მათი ბრალი არ არის რამე თუ მოხდა, ყოველთვის ვიღაცაა დამნაშავე, როგორ შეიძლება მათი ბრალი იყოს ისინი ხომ სულ უფრთო ანგელოზები არიან. ერის ეს თავისებურება, ენაზეც აისახა, ამიტომ ვამბობთ ავტობუსმა გავგასწრო და არა ავტობუსზე დამაგვიანდა.

2 thoughts on “ავტობუსმა გამასწრო!

  1. სანდრო, ვკითხულობ ახლა შენს წერილებს და აღფრთოვანებული ვარ შენი შეხედულებებით…
    ვიღაცას შეიძლება არასწორად მოეჩვენოს რამე და შეგეკამათოს კიდეც, მაგრამ ყველას ხომ თავისი აზრი გააჩნია ყველაფრის მიმართ? მე კი მომწონს ის, რომ ცდილობ ყველაფერს მართალი მხრიდან შეხედო და თავი არ მოიტყუო საკუთარი თავის წინაშე.

    Liked by 1 person

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

Create your website with WordPress.com
დაიწყე
<span>%d</span> bloggers like this: