ბანდილებში (ლაბირინთებში)

 

თითქოს სიზმრებს დავუზავდი და ვფიქრობდი, ეს მე მარგებს,
თითქოს გრძნობებს გავექეცი, ათასგვარს და მრავალ ქარგებს.

სიზმრად ვნახე ისევ რაღაც, ისევ შიგნით ვიწვი მწარედ,
სულმა კარი გააღო და ცეცხლის ტალღებს ისვრის, მთვარედ
მსურდა ზმანად გადაქცევა, გავუფანტო გულმდუღარედ
ღამის მარქვალას ვინც შესცქერს, დავუამო ცრემლნი ცხარედ
დამდინარი მის სახეზე, ვინც რომ ტირის, ვაჰ, მწუხარედ.

თითქოს სიზმრებს დავუზავდი, ღამე მექცა მშვიდ სავანედ,
თუმც ტყუილად ვოცნებობდი, ცა დამცინის, ეჰ, მრისხანედ.

ყოველ ღამე როცა მთვარე ამოდის და მეტყვის: „მალე,
გადაეშვი ბანდილებში, შეიცანი ყოვლის მხარე“.
მივადექი მხარეს სადაც, დის მდინარე მოჩხრიალე,
მის წყალს დალევ გავიწყდება რაც გადაგხდეს ავი, მწარე.
გავიფიქრე, დავლევ, მაგრამ მინდა ვიგრძნო სუნთქვის ძალა,
ვიგრძნო, მინდა ყველა გრძნობა, რაც ცამ გახსნა და რაც მალა.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

Create your website at WordPress.com
დაიწყე
%d bloggers like this: