მე და ქარი

რა მშვიდია ის საღამო, როცა მღერის ქარი,
ნაზად ახებს უჩინარ ხელს და ასე ჟღერს ქნარი,
ცის დარაჯიც ლამაზია რძისფერი თმით, ცივით,
ქარი ღერებს ცას რომ ახებს, მღერის გრიგალივით.

არ მინდა, რომ ამ შეგრძნებამ, ეჰ, დამტოვოს მარტო,
მინდა, ვიყო ნაზი ყლორტი,  მოსოს სამოსმა რტო,
ქარმა მითხრას: „დამემგზავრე, მოვიმღეროთ ღამე,
მთელს მსოფლიოს ვასმენინოთ ეს საამო რამე“.

მაგრამ ვიცი ოცნებაა ყველაფერი რაც ვთქვი,
ვიცი, ფუჭი სიტყვებია თქვენთან მე რაც გავთქვი,
თუმც ოცნებით, შემიძლია ცა დავსერო მალე,
წავიმღერო ღამის სევდა ხმითვე მოწკრიალე.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

Create your website at WordPress.com
დაიწყე
%d bloggers like this: