მგზავრი

ცვრის ცრემლები მზის სხივებში მწვანე მდელოს გახლართულა,ოქროსფერი სხივთა ცეკვით მდელო ამოდ ამართულა. მოდის ერთი მოგზაური, გზას უმოკლებს ყავარჯენი,ხისგან თლილი, გამოთლილი, მეგობრად ჰყავს დასაბჯენი. შედის ტევრში, ნაცრისფერი გადაეკრა არე-მარეს,ისმის ჩუმი გალობა და სიზმრებს ეტყვის ტყის მდინარეს. ხედავს ხეებს შეკიდულა მკვდართა ძვლები ხარის ტყავში,თითქოს სულნი დასტრიალებს, რომ ვერ მოვა სათვალვაში. და ჰყვებიან ამბავს ნახულს, გაგონილს თუ რაცვრცლად “მგზავრი”

Create your website with WordPress.com
დაიწყე