***

სახის ნაცვლად ქაოსი გაქვს და თვალებში ნისლთა გრემა,
იმ გრძნობისთვის განწირული, მკერდში მესმის ავი ცემა;
ცას ავხედავ, ვარდისფერი ფიფქთა ცვივა თბილი ფენა,
უქიანოს დავსერავდი, რომ მეხილე, გაქრა რწმენა,
დაიკარგე შავ წყვდიადში, ბნელმა ციხე აიშენა,
ლურჯი ცხენი წყალზე დაჰქრის, აჩრდილმა ის გააჭენა.
თვალებში გაქვს ის ქაოსი, რამ’ც ღმერთობა დაიჩემა,
ვერ გაფანტა მთვარის შუქმაც, შემინელდა გულისცემა.

სიზმარი ქვესკნელში

რაღაც იღვიძებს, ცა ღარ-ღარ მძვინვარებს,
მოჰქუხს ხუმრობით ქვითინი,
მცველნი კვდებიან და თან-თან მძინარებს,
გონს თუ მოვუხმობ, მაშინ ვიცინი,
მაგრამ ვიძიებ რაც კარ-კარ მდინარებს,
შორს მწუხრად მოჩანს სევდათ მდინარე,
შევცურავ შიგნით და დავლევ ლეთეს, ვეღარ ვიხსენე ტკივილი,
თვით დამავიწყდა ტანჯვის ტირილი, სულში აღიძრა უცხო კივილი,
კედელს შეასკდა წყვდიადი ღამის, ეძებს გასასვლელს, მესმის ჩივილი,
თითქოს დავნებდი, დავყევი ვნებას, ვცდილობ განვკურნო მკვდარი ყივილი.
 

 

ღმერთების ბჭობა

4. ღმერთების ბჭობა

,,დაე, დაიწყოს ჩვენი ღრეობა, კაცთა ბედი ხომ განსჯას ელოდა!” –
წარსდგა მაღალი თვალებლაჟვარდა, სიტყვა სათქმელად არ ელეოდა.
,,სიმართლეს ამბობ, უზენაესო”  – კვერი დაუკრა თმაგრძელმა, – ,,ჰო და,
ვამცნოთ სამყაროს უფალთა კრება, ქარი ვავლინოთ, ვით მაშინ ქროდა,
როცა მისრეთის ხელმწიფეს ჩვენთვის კადნიერების სიტყვა უკრთოდა”.

,,ქარბუქიანო, შენი ჯერია, ააშრიალე ხეები მშვიდი,
აღვიძე ზღვები, რომ იგრძნოს მიწამ ჩვენი რისხვა, აწ დღეები ფლიდი
დასრულდა, დრონი იწყება ღვთათა, აღარ გვჭირდება ლოცვანი შვიდი!” –
უზენაესმა წამ-უყო ქალღმერთს და განიძარცვა ღვთაებამ რიდი,
თმა ჰაეროვნად გადმოაფინა, ქარმა მიწაზე დაჰქროლა დიდი.

კვლავ მოიწარღვნა: წყლები აზვირთდა, ზესხმა, ზოველა მიწას დაატყდა,
ქარბუქმა შთანთქა მშვიდი საღამო, წივილი ტევრის და ხეთა ატყდა.
მრუმე მაზარა ზეცამ მოისხა, მათრახით ელვას სცემდა და ზარმა
შიშის დაჰგრემა, ადამიანებს გულში სიფხიზლის გრძნობათა ქარმა
მძლავრად დაჰქროლა, გრუხუნმა ღმერთთა ააწიოკა, შეაკრთო კაცთა
თითქოს უდრეკი სულები, ახლა თრთოდნენ, ვით ცეკვა დამფთხალთა ვაცთა.

,,საკმარისია!“ – დასჭექა მტკიცედ თვალებლაჟვარდამ და უხმო ქალღმერთს,
,,დავიწყოთ კრება, განვსაჯოთ ამ წამს, ადამიანის ბედი, თუმცა ერთს
თამამად ვიტყვი, ჩვენი ბრალია, რადგან მივეცით გონება, გვმართებს,
ვიყოთ ფრთხილები, რათა შეცდომა არ მოგვივიდეს, როგორც მოკვდავებს“, –
უზენაესის რძისფერ სახეზე, გამოისახა გულ-ნაღვლის  ფერი,
თავი ჩაქინდრა, დაღონდა ძლიერ, მაღლა შემართა მარცხენა ცერი,
წამოიმართა, ამაყი მზერა, შეავლო დამსწრე კრებულს და კვერი
დაუკრა ყველამ თანხმობის ნიშნად, მან განიდევნა ფიქრები შტერი.

„ადამიანში არის შურ-ქვინი, სიკეთის სხივი, ნათელი ღვთისა,“ –
წამოიმართა ბედნიერება, თავისი აზრი გამოთქვა, – „მთისა,
ბარის და ზღვათა ბატონნი მიწად ჩვენ ვქმენით, მათში ღვთის სული კრთისა,
არ დავივიწყოთ ჩვენი სინათლე მათ შურ-ქვინშია, ერთმანეთისა
შური და ჯავრი ზოგჯერ შეიპყრობს, თუმც სიყვარული ზეცად მნათისა
მათი სხეულის ყოველ წერტილში კიაფობს, როგორც შუქ სანათისა“.
ბედნიერება ფარფატით დაჯდა მზერა მოავლო დამსწრე მნათობებს,
ცდილობდა, ეგრძნო მათი განცდები, ვიდრე სიცრუე ღვთის სანათობებს
დაისადგურებს, შური გრძნეული სისხლისფრად დაჰფერს მნათობთ ერთობებს.

წამოიმართა წითელი ღმერთი, მკრთალად იღიმის, როგორც ცბიერი
ფარფატით ნელა მოიწევს შუას, თითქოს წყალია არა თხიერი.
სიტყვის სათქმელად შეემზადა და კისკისით წართქვა ხმის თვინიერი,
თითქოს ამბობდა სათქმელს უჩუმრად, მხოლოდ ხვდებოდა გონი ხნიერი.
„მე მოგიწოდებთ ერთ ახალშობილს, ნიჭი ვუბოძოთ საცნობიერი,
მიწიერ ღმერთებს, მიწის ღვთაებებს, შევატყობინოთ, რომ მიწიერი
არსება მალე მოევლინება, ხელთ კი ექნება მეტად ძლიერი
ძალაშინი და გრძნეული ხედვა, ჩავბეროთ სული ღვთის მაგიერი,
ბედით შევბოჭოთ მისი არსება და იგრძნოს მიწამ გრძნება ღვთიური,
კადნიერებით აღსავსე სულნი თუალეჰის ცეცხლს ჩავრგოთ, ციური
სული უბადრუკ მიწას ვავლინოთ და იყოს ჩვენი შუქი მზიური,
დაე, გვინათოს გზა სამომავლოდ, ადამიანთა მორჩილებისთვის,
ასე დავსაჯოთ კაცობრიობა, ჩვენი, მნათობთა დავიწყებისთვის!“
მშვიდად მიუჯდა საკუთარ ადგილს, დუმს  და იცქერს შორს სჯა-მხილებისთვის,
ყველა ღვთაება და ყველა ღმერთი უცქერს და მოსწონთ, თან მის შვებისთვის
არვინ ემდურის, როგორც ძველ დროში, ტყუილ სიტყვებთან დამოყვრებისთვის.

ჩაფიქრებული მძიმე თვალებით უზენაესმა ჰკითხა დანარჩენს:
„აბა, რას იტყვით, უცხო ხალისით, დავეთანხმები მე თქვენს განაჩენს,
კაცობრიობის ავ-ბოროტებამ, ზღვარი დაუდო ჩემს მოთმინებას,
მათ მიერ მათი შეცნობისათვის – მე ველოდები თქვენს განჩინებას –
დავეთანხმებით ცბიერებას თუ ქარბუქიანი მოავლენს წარღვნას,
შეწყდება გონის სიცოცხლე, აწი, კაცობრიობა მოელის დასკვნას,
ჩვენი მნათობთა განაჩენით კი კაცი მოკვდება, ან შეცვლის ქცევას,
აწ, არჩევანი ჩვენ გავაკეთოთ, აღარ მოველი აზრების რხევას!“.

წარსდგა უმრწესი ღვთაებათაგან, სული ნათელი ყველაზე მკვეთრი,
მდაბლად გამოთქვა თავისი აზრი და ასხივოსნებს, სპეტაკზე თეთრი,
სიკეთის სხივებს გადმოაფენს და ყველა ღვთაებას სინათლის კეთრი
მოეკიდება და თან მშვიდდება მნათობთ კრებული, თუ გინდ შავ-თეთრი
განცდებით ყველა შებოჭილ იყოს, სპეტაკი სულის სიტყვები ნელი,
ნაზად ნათქვამი, სიცოცხლის ხენი, დააცხრობს ფოთლებს და უშფოთველი
გრძნობებით უმალ კრებული ღმერთთა წყნარი შუქ-ჩრდილით, დაუშრობელი
უმზერენ მნათობს და მის სიტყვებში აზრი ბრძენია და უშრობელი:
„კაცთა მოდგმაა ჩვენი ხატება, ჩვენებრ განცდებით განიცდის ყველა,
ჩვენსავით უყვართ და სძულთ ჩვენსავით, ნუთუ, არ ერგოს გონებას შველა?!
ჩვენ გავაჩინეთ, ჩვენვე მივეცით აზრი და ნება, ვით ფეხშიშველა
პატარა ბავშვი რომ შეისწავლის, ეკალ-ბარდებზე რა მიეშველა,
მაშინ ჩაიცვამს ტყაპუჭებს ფეხზე, ნუთუ ჩვენც შურმა აგვამეტყველა?!
ვაცადოთ კაცთა მოდგმას განცდები და აღიზარდოს მათში ნიშნები,
მაგალითები ბოროტებისა და სიკეთისა, ასევ შიშები
მათში გააჩენს მისაბაძ ნიმუშს, აღარ გვექნება ჩვენც შენიშვნები;
კაცს თითოეულს მოეკითხება, კარგი იქნება ან თუ გინდ ავი,
ნუღა გავწირავთ კაცობრიობას, არ იმსახურებს, სულთამღუპავი
რომ მივუჩინოთ, გადავაჯიშოთ, ჩვენი ქმნილება თავისუფალი,
თავისუფლებით აღვსილი სული, ის თვითონ არის თავის უფალი!“.

„ერთს მოგახსენებთ, მნათობთ კრებულო,“ – სიტყვა ითხოვა შორს ჭვრეტის მნათმა –
„ჩემი თვალები დაბრმავებული, უფრო მეტს ხედავს, ვიდრე თქვას ათმა
ღვთაებამ, სულმა ნათელმა ზეცად, ვხედავ მომავალს ურიცხვს და მრავალს,
ჩვენი გონება თითქოს უნაკლო, მაგრამ წყეული, წინისწინათმა
სპეტაკმა ცეცხლმა თითქოს წაართვა ძალა ნათების გრძნეულ უკვდავ ალს,
ჩვენ აქ ქილიკით და დამცინავად კვლავ განვიკითხავთ კაცთა მომავალს,
ამას სჯობია, მივანდოთ შვილებს, რომ ბედისწერის ჯაჭვი გრდემლს თვითონ
დასცენ და თვითონ მათ გამოჭედონ, აკინძონ რგოლნი თვით ლითონ-ლითონ“.

სიტყვა ასრულა და მზის სხივებით იმკო  კვამლივით თვისი სხეული,
აკვირდებოდა ღმერთების ქცევას, ზოგი იწონებს სიტყვას, ჩვეული
ღვთაებრიობით წინ წარსდგა მნათი, უზენაესი, დაურხეული
სიტყვა წარმოსთქვა და განაჩენი თქვა ხმაღაღადით თვალებრწეული,
ხან მარჯვნივ ცბიერ გაიხედავდა, ხან მარცხნივ მზერით გადმორხეული.
„გადავწყვიტე, რომ ადამიანი მთავარი არის, ვით ჩვენ რჩეულნი
პასუხისგებით, ჩვენი შეცდომა, გადავჭრათ სხვა გზით, ვით თქვენეულნი
სიტყვა ნათქვამი, აზრი სპეტაკი, წრფელი სურვილნი გამორჩეულნი
საგულისხმოა, სანდოა ჩემთვის, კაცობრიობა დავსაჯოთ სხვა მხრივ,
ჩვენ გავაჩინოთ მიწას გრძნეული, რომ იყოს როგორც გადარეულნი,
გაბრაზდეს ძლიერ, რისხვამ შეიპყროს, შური იძიოს, იყოს ყველა მხრივ
მოცული ავი გრძნობებით, რათა თავს დაატეხოს მიწას ღვთაებრივ
რისხვა, რომ ავი კაცობრიობამ შეიგრძნოს ნება ღვთის სამართლებრივ.
დაე, ვაგზავნოთ ჩვენ მიწის სული, კაცის სხეულში ჩასახვისათვის
მან გაამზადოს გრძნეული ძალა. დაე, აღსრულდეს სამართლისათვის
ჩემი ნათქვამი და ჩვენი ზრახვა, იყოს ყველანი თავის თვისათვის,
მე კი არავის შევზღუდავ მიწად, თუკი მიზანი ბოლო თვისათვის
აღესრულება და კაცთა გონი გაითავისებს გაკვეთილს ზეცის,
არ დაისჯება და განმწესდება მნათი თუ კაცი  თარეჰისათვის,
თუ საბოლოო ზრახვა ზეჰისა აღესრულება, ცრემლ ათასკეცის
და სიყვარული მდუმარე მწველი ალებით, როგორც გრდემლს გადაეხლის
ურო ძლიერი, ისე ლილატი ადამინის გულს შეასკდება
მაშინ შესრულდეს ეს ჩვენი წყევლა, როცა კაცს სული ხელთ შეაკვდება“.

ლილისფერი იები

როდესაც მთვარის რუხი სხივები დედის ცრემლს ღაწვზე აციებს,
სასოწარკვეთის კვნესა მოისმის და მძულვარება აჭკნობს ლილ’ იებს,
მტვერში გასვრიან ყველა სიკეთეს, სხვისი ტკივილი ბევრს რომ აცინებს,
დაიკარგება უმანკო სული, ჩვენ გავაგრძელებთ სუნთქვას ფშვინვიერს.

არავინ უწყის, რამდენჯერ მოკვდა და თან აღმოხდა ტკივილის ხმანი,
ჩვენ ვერ ვიჯერებთ ამ ბოროტებას, ის მკვდარი არის, არ წყალობს ხანი,
მისი დროება დასრულდა წამში, როს დააჯახეს მის გულს ლახვარი,
ლილისფერ იებს არავინ წყალობს, მალე წალეკავს მსუსხავი ქარი.

გაზაფხულს ელის გამოღვიძება, რომ ლილისფერმა იამ იხაროს,
ცაკაბადონზე თითქოს იწვერა თბილი მზის სხივმა, არ მიიკაროს
სუსხიან დღეთა ცივი სიტყვები, მაგრამ ყინვას ხომ აქ ყველა წყალობს,
და რუხი მთვარის სხივები ლეგა კვლავ რომ ანათებს, არავინ წამლობს.

 

ფემინისტური ცეკვა ქართული

ჯეირანი -
წყარო: Intermedia.ge

აჩქარებული ნაღვლიანი მუსიკა… ნელად, ჰანგები დაწყებისას ფიქრებში გაგისტუმრებს ხოლმე; გინდა, რომ თვალები დახუჭო და განსჯას მიეცე, დაფიქრდე, თუმცა ვერ ხვდები, ანდა არ უტყდები საკუთარ თავს, თუ რას უნდა ჩაუფიქრდე. ყველაფერი ეს წამებში ხდება და ვერ გაიაზრებ სინამდვილეს, ისე შემოიჭრებიან არწივებივით მოცეკვავეები.

თითქოს სანადიროდ შემართულნი, ჰაერში დალივლივებენ ჰარმონიულად, ერთმანეთს ტალად მდგარნი, ჰაეროვნად დარბიან: ჯერ სწორ ხაზებზე ეწყობიან სამ რიგად და ორ ნაწილად – ერთნი დარბაზის ერთ მხარეს, მეორენი მეორე მხარეს. ტრიალებენ, როგორც ქორ-შევარდენნი და არწივნი დასტრიალებენ მსხვერპლს; შემდეგ ფრთებს ფართოდ შლიან და ერთმანეთის მიმართულებით იწყებენ მოძრაობას – თითქოსდა ხელი არ შევუშალოთ ერთმანეთსო, გაივლ-გამოივლიან საპირისპირო მიმართულებით და ისევ ჩვეულ მწყობრს უბრუნდებიან. ბოლოს წრიულად დაიწყებენ მოძრაობას და ერთადერთის მოლოდინში ორ რიგად იყოფიან ისე, რომ სტუმრის შემოსვლის ალაგს უფრო წვრილდებიან, მაყურებლის მხარეს კი ფართოვდებიან; ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება, თვით-ის ერთადერთი  ყელსაბამის მშვენიერი, ძვირფასი ქვა არის.

ისიც შემოდის. ნაზია და, ამავდროულად, მრისხანეც; მომღიმარია და თან მაცდუნებელიც. მუსიკაც ნელდება და აუჩქარებელი ნაღვლიანი ჰანგები ენაცვლება პირველს. როგორც ჯიხვები სალ კლდეებზე უშიშრად დახტიან და არ ეპუებიან ღრმა უფსკრულს, თვითონაც ამგვარად ტრიალებს და თვალებს უჟუჟუნებს არწივდარაჯებს მკაცრი გამომეტყველებით. იპყრობს ყველაფერს და მთელი ყურადღებაც მასზეა. ფერმკრთალდება არწივების, ქორ-შევარდნების ძლიერება მისი სილამაზისა და მოქნილობის ქვეშ.

აი, გაიღიმებს.

გამიჯნურებული დარაჯნი უკან ფარად დაუდგებიან და იცავენ თვალისჩინს, თუმცა თვით-ის ერთადერთი თავისუფალია, თითქოს მათ ვერ ამჩნევსო, დედოფალივით ცეკვავს და მთელი სამყაროც მას ეკუთვნის; მოახლოებულ „მიჯნურს“ მკაცრად დაუხვდება, განშორებულს ეარშიყება და მისკენ მოიხმობს, შორიდან ელაციცება. აღტყინებული არწივნი შემოეკვრებიან მას. დედოფალიც ყველას ყურადღებით განებივრებული, თავს იფასებს, ცეკვავს და საკუთარი მიხვრა-მოხვრით ეუბნება ყველას, მე ჩემთვის და თქვენ თქვენთვისო. არწივებიც გაიფანტებიან. მოცეკვავე კი როკვას განაგრძობს. ახლა უფრო მეტად გახარებული, მეტად აღზნებული იტაცებს მამრთა ყურადღებას, მოიხმობს მისკენ და ხელს ჰკრავს: ჯერ მარცხენა მხარეს გაიჭრება, მერე მარჯვნივ. ისინიც შორის ცქერით ტკბებიან და აღარ ეკარებიან, მაგრამ დედოფალი, რომელიც თითქოს შორს იჭერს მათგან თავს,  ამასთანავე იწვევს, აცდუნებს მათვე, ახლოს მოსულებს ეუბნება მომშორდიო და სხვის ცდუნებას ლამობს.

დასასრულს, არწივთა მთელი ერთობა მის ფერხთით აგია.

ანსამბლი ,,სუხიშვილები“, ცეკვა ,,ჯეირანი“

,,ჰოგვორტსის მისანი“

1854164-ootphogwarts

ჰოგვორტსში არეულობაა.

უკვე რამდენიმე დღეა მიმდინარეობს დამოუკიდებელ სტუდენტთა აქცია. სტუდენტების ერთი ნაწილი დრაკო მალფოის სასწავლო ნაწილის გამგედ დანიშვნას ეწინააღმდეგება. დამოუკიდებელ სტუდენტთა ორგანიზატორების განცხადებით, ისინი არ ენდობიან დრაკო მალფოის, რადგან მხარს უჭერდა ,,იმას, ვისი სახელიც არ ითქმის“, ასევე ჰოგვორტსის ინსპექტორის, დოლორეს ამბრიჯის მიერ შექმნილი ე.წ ,,სადამსჯელო რაზმისა“ და ,,სიკვდილის მხვრელების“ წევრიც კი იყო.Draco-Fanart-draco-malfoy-23217226-500-395

დღესვე გაიმართა დრაკო მალფოის მხარდამჭერი აქცია, რომელსაც სლიზერინელების ერთიანი ჯგუფი უდგას სათავეში, ისინი ადანაშაულებენ სკოლის დირექტორს, ჰორაციუს სლაგჰორნს უმოქმედობაში, ხოლო დამოუკიდებელ სტუდენტებს სლაგჰორნის მიერ მართულებს უწოდებენ.

დრაკოს მხარდასაჭერად გამოვიდა სლიზერინის ფაკულტეტის მეთაური, გრეგორი გოილი, და დამოუკიდებელ სტუდენტთა თავყრილობას სამარცხვინო საქციელი უწოდა.  ამ სიტყვების შემდეგ ის სტუდენტებს შეხვდა, რომლებმაც ჯადოსნური შელოცვით გააგდეს ოთახიდან.

HP_Goyle.gif

ნაშუადღევს, მას შემდეგ, რაც დრაკო მალფოიმ სამეურვეო საბჭოსთან გაიარა კონსულტაციები და კანდიდატურა მოხსნა, სიტუაცია მეტად დაიძაბა; სლიზერინელების ორგანიზებული ჯგუფი ძალით შეიჭრა აღმოსავლეთ ფლიგელში, კრუციოს შელოცვას იყენებდნენ დამოუკიდებელი სტუდენტების მიმართ, დაუმტვრიეს ჯადოსნური თვითმწერი კალამი ,,დილის მისნის” ჟურნალისტს, რიტა სკიტერს, დაიკავეს დირექტორის კაბინეტი და მოსთხოვეს სლაგჰორნს, თანამდებობა დაეტოვებინა.

სკოლის დაცვამ, ფილჩის მეთაურობით, ვერ უზრუნველჰყო ჰოგვორტსის აღმოსავლეთი ნაწილის უსაფრთხოება, სადაც დირექტორის კაბინეტი მდებარეობს, ამიტომ სლაგჰორნი იძულებული გახდა დემენტორები მოეწვია, რომლებმაც ჩაუხერგეს გზა სტუდენტებს და არ უშვებდნენ სკოლაში.

tumblr_m27eqnxizh1rrq5vbo2_500

საღამოს მაგიის სამინისტროს განათლების დეპარტამენტის უფროსმა, თალია ნიკმა, განაცხადა:

„დამოუკიდებელი სტუდენტები დისკრიმინაციულად ექცევიან სლიზერინელებს, მათი შედარება ამბრიჯის სადამსჯელო რაზმთან და ,,სიკვდილის მხვრელებთან“ არის უპასუხისმგებლო, უნდა განვასხვავოთ პიროვნებები და ინსტიტუტები, სლიზერინი ხომ ჰოგვორტსის ერთ-ერთი ძველი ფაკულტეტია. უნდა ახსოვდეს ყველას, რომ ამბრიჯის სადამსჯელო რაზმის წევრებიც სტუდენტები იყვნენ, მერე რა რომ ყველა სლიზერინელი იყო“.

სლიზერინის ორგანიზებული ჯგუფის ლიდერმა, სკორპიუს მალფოიმ, თქვა:

„რაღა უნდა მოხდეს სკოლაში, რომ სკოლის დირექტორი გადადგეს, ის ხომ ასწავლიდა „ჩვენ რომ ვიცით იმას“ თუ როგორ გაეკეთებინა ჰოკრუქსების“.

გამთენიისას, დამბლდორის არმიის ყოფილმა წევრმა და ჰოგვორტსის პროფესორმა, ნევილ ლონგბოტომმა, საკუთარი პატრონუსის შელოცვით გაარღვია დემენტორების ბლოკადა და დამოუკიდებელი სტუდენტების ჯგუფი შევიდნენ სკოლაში. ისინი გამაგრდნენ დიდ დარბაზში, ხოლო სლიზერინელთა ორგანიზებული ჯგუფი გამაგრებულები არიან აღმოსავლეთ ფლიგელში.

tumblr_m50z3m6beh1qh3zmu.gif

 

გულის თქმა

ნისლიან ბაღში დაცვარულ წერილს ვკითხულობ, ჰანგების
მშვიდ ჟღერადობას, ავყვები დამტვერილ ფიქრებს ყვავების.

ანაზდად მესმის მდუმარე ხმები არავის არ თქმების,
მე საოცრება მეგონა, თუმც აზრებია განგების.

ბაკმის ჩრდილებში ვპოულობ უცხო ზმანების ნათებას,
შენს ოცნებებში ვორგულობ ჭილზე ნაქარგის სახებას.

რაღაც კვლავ მესმის, და ისიც, მოდის ტალღები, ზვირთები,
წალეკავს ხმელეთს და გრძნობებს, მეც ორგულებით ვზვირთდები.

შენი ხმა მინდა მესმოდეს, მხოლოდ შენ სახეს ვხედავდე,
მერე თუ გინდა გავნაცრდე და სიყვარულს ვერ ვბედავდე.

ხარიპარიას სტუმრობით მე შემოვიკრავ მუშამბას,
დავიკარგები ქვესკნელში, სატრფოს ვუწოდებ მუდამ მას.

ევროპული კანონმდებლობა vs. მორწმუნეთა გრძნობები

საქართველოს პარლამენტში წარდგენილია საქართველოს კანონის პროექტი „საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსში ცვლილების და დამატების შესახებ”, რომელიც „მორწმუნეთა გრძნობებს შეურაცხყოფისგან დაიცავს“.

კანონის პროექტის ავტორი გახლავთ საქართველოს დემოგრაფიული განვითარების ფონდის დირექტორი, ზვიად ტომარაძე, ხოლო ინიციატორი, საქართველოს პარლამენტის, ფრაქცია „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარის მოადგილე, იოსებ (სოსო) ჯაჭვლიანი.

მეტად საინტერესო განმარტებითი ბარათი აქვს კანონპროექტს, სადაც „დაწვრილებითაა“ აღწერილი (მცირეოდენი გრამატიკული შეცდომ(ებ)ით) კანონის მიღების საფუძველი. განმარტებითი ბარათი ამბობს, რომ კანონი მისაღებია, რადგან „[…]ხდება ფარული თუ პირდაპირი შეურაცხყოფა, როგორც საქართველოს მართლმადიდებლური ეკლესიის ასევე ქვეყანაში არსებული სხვადასხვა ტრადიციული რელიგიის მიმართ…“, „[…]ინტერნეტ სივრცეში (სოციალურ ქსელში) შექმნილია რამოდენიმე ათეული გვერდი, რომელთა პირდაპირი დანიშნულებაა ღვთის გმობა…“, „[…]ხოლო სახელმწიფო ვალდებულია დაიცვას მოქალაქეთა რელიგიური გრძნობები. რათა თავიდან ავიცილოთ შესაძლო დაპირისპირება რელიგიურ ნიადაგზე“.

(NB. ცილი რომ არ დამწამონ გაყალბებაში, ავღნიშნავ, ბრჭყალებში მოცემული წინადადებები დედანიდან სიტყვასიტყვითაა გადმოწერილი).

საოცრად აწყობილ მოხსენებით ბარათში, Mr. EBRD-სა და ბ-ნ ტომარაძეს  მოხმობილი აქვთ სხვადასხვა ევროპული ქვეყნის სისხლის სამართლის კოდექსების მუხლები, რომელიც მსგავს ქმედებას სჯის. ესენია:

  • გერმანიის სისხლის სამართლის კოდექსის 166-ე მუხლი;
  • ესპანეთის სისხლის სამართლის კოდექსის 525-ე მუხლი;
  • ისლანდიის სისხლის სამართლის კოდექსის 125-ე მუხლი;
  • თურქეთის სისხლის სამართლის კოდექსის 216-ე მუხლი;
  • ფინეთის სისხლის სამართლის კოდექსის მე-10 მუხლი.

თანაც ხაზს უსვამენ, რომ „[…]ევროპული ქვეყნების კანონმდებლობა იგივე სახის დანაშაულზე უფრო მკაცრად რეაგირებს და სისხლის სამართლის კოდექსით არეგულირებს“.

სავარაუდოდ, კანონის ავტორ-ინიციატორი გულისხმობდა მორწმუნეთა გრძნობების შეურაცხყოფისგან დაცვას. თუმცა საყურადღებოა, სინამდვილეში რას ამბობს ევროპული კანონმდებლობა.

მაშ დავიწყოთ!

(რა თქმა უნდა, განმარტებით ბარათში აღნიშნული ყველა ქვეყანის სსკ-ები არ არის გაანალიზებული, რადგან გუგლმა მიმტყუნა და ვერ ვიპოვე ინგლისურად).

გერმანიის სისხლის სამართლის კოდექსის მე-11 თავი დასათაურებილია შემდეგნაირად: „შეურაცხყოფა დაკავშირებული რელიგიასთან და იდეოლოგიასთან“. ხოლო 166-ე მუხლის – „რელიგიის, რელიგიური და იდეოლოგიური ასოციაციების შეურაცხყოფა (ცილისწამება)“  – (რომელიც ამავე თავში შედის) პირველი ნაწილის მიხედვით, არაუმეტეს სამი წლით თავისუფლების აღკვეთა ან ჯარიმა ელის მას, ვინც საჯაროდ ან ბეჭდური (დაწერილი) მასალის გავრცელებით შეურაცხყოფს  რელიგიას ან იდეოლოგიას ისე, რომ ამან შეარყიოს საზოგადოებრივი მშვიდობა. მეორე ნაწილი კი ამბობს, რომ იგივე სასჯელი ელის ვინც შეურაცხყოფს ეკლესიას, სხვა რელიგიურ თუ იდეოლოგიურ ასოციაციებს გერმანიაში.

ესპანეთის სისხლის სამართლის კოდექსის  მე-2 თავის („უფლებების უზურპირება“) მე-2 ქვეთავი – „დანაშაული სინდისის თავისუფლების, რელიგიური გრძნობებისა და მიცვალებულთა პატივისცემის წინააღმდეგ“ –  შეიცავს 525-ე მუხლს, რომლის პირველი ნაწილის თანახმად, ნებისმიერი, რომელიც რელიგიური კონფესიის წევრთა გრძნობების შეურაცხყოფის მიზნით, საჯაროდ – ვერბალურად ანდა ბეჭდური საშუალებებით – დაამცირებს მათ დოგმებს, რწმენას, რიტუალებს ან ცერემონიებს, საჯაროდ შეურაცხყოფას მიაყენებს მათ, ვინც აღიარებს და მისდევს [დოგმებს, რიტუალებს, ცერემონიებს], დაისჯება რვიდან თვრამეტ თვემდე თავისუფლების აღკვეთით.  ხოლო მეორე ნაწილი იმავე ქმედებისთვის, იმავე სასჯელს აწესებს თუ ქმედება იმათ მიმართა ჩადენილი, ვინც არ აღიარებს რელიგიას ანდა რწმენას.

თურქეთის სისხლის სამართლის კოდექსის მე-5 თავი – „საზოგადოებრივი მშვიდობის წინააღმდეგ მიმართული დანაშაული“ – შეიცავს 216-ე მუხლს, სათაურით, „ადამიანთა პროვოცირება, რომელიც იწვევს შურისძიებასა და მტრობას“. თვითონ მუხლი შემდეგნაირადაა ჩამოყალიბებული:

  • „თუ რომელიმე პირი ღიად გაუკეთებს პროვოცირებას ადამიანთა ჯგუფს, რომელიც ეკუთვნის განსხვავებულ სოციალურ კლასს, რელიგიას, რასას, სექტას, ანდა არის განსხვავებული წარმოშობის, რაც აღძრავს სხვა ჯგუფების მიმართ შურისძიებისა და მტრობის სურვილს, დაისჯება ერთიდან სამ წლამდე თავისუფლების აღკვეთით, თუ მისი ქმედება საფრთხეში აგდებს საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას.
  • ნებისმიერი პირი, რომელიც ამცირებს სხვა პიროვნებას მხოლოდ იმიტომ, რომ ის ეკუთვნის სხვა სოციალურ კლასს, რელიგიას, რასას, სექტას, ანდა არის განსხვავებული წარმოშობის, ისჯება ექვსი თვიდან ერთ წლამდე თავისუფლების აღკვეთით.
  • თუ რომელიმე პირი ღიად გამოხატავს უპატივცემულობას ჯგუფის რელიგიური რწმენის მიმართ, დაისჯება ექვსი თვიდან ერთ წლამდე თავისუფლების აღკვეთით, თუ მისი ქმედება შეიცავს პოტენციურ საფრთხეს საზოგადოებრივი მშვიდობისთვის“.

ფინეთის სისხლის სამართლის კოდექსის მე-11 თავის – „ომის დანაშაული და დანაშაული კაცობრიობის წინააღმდეგ“ – მე-10 მუხლი (სექცია) ჩამოყალიბებულია შემდეგნაირად:

„პიროვნება, რომელიც საკუთარ აზრსა თუ სხვა გზავნილებს (მესიჯებს) ხდის საჯაროდ, ან ავრცელებს საზოგადოებაში, ანდა შესაძლებელს ხდის, რომ იყოს საზოგადოდ გავრცელებული, ხოლო მისი აზრის გამოხატვა საფრთხეს უქმნის, შეურაცხყოფს, ანდა ცილს სწამებს გარკვეულ ჯგუფს რასის, კანის ფერის, დაბადების სტატუსის, ეროვნების ანდა ეთნიკური წარმოშობის, რელიგიის ან რწმენის, სექსუალური ორიენტაციის ანდა სპეციალური საჭიროების აუცილებლობის და მსგავს საფუძველზე, მსჯავრი დაედოს ეთნიკურ აგიტაციაში და მიესაჯოს ჯარიმის გადახდა ანდა თავისუფლების აღკვეთა არა უმეტეს ორი წლისა“.

 

ყოველივე ზემოთ თქმულის გათვალისწინებით, საინტერესოა როგორ არის ინიცირებული „საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსში“ 1661-მუხლი:

  • რელიგიური სიწმინდეების, რელიგიური ორგანიზაციის, ღვთისმსახურის და მორწმუნის მიმართ სიძულვილის საჯაროდ გამოხატვა ან/და ისეთი მასალის გამოქვეყნება ან ჩვენება, რაც მიზნად ისახავს მორწმუნეთა გრძნობების შეურაცხყოფას – გამოიწვევს დაჯარიმებას 300 ლარის ოდენობით.
  • იგივე ქმედება ჩადენილი განმეორებით – გამოიწვევს დაჯარიმებას 600 ლარის ოდენობით.
  • რელიგიური შენობების და სხვა რელიგიური სიწმინდეების წაბილწვა, მასზე ნებისმიერი წარწერის გაკეთება ან დაზიანება – გამოიწვევს დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით.
  • იგივე ქმედება ჩადენილი განმეორებით – გამოიწვევს დაჯარიმებას 1000 ლარის ოდენობით.

ეს მუხლი იქნება მე-13 თავის – „საზოგადოებრივი წესრიგის ხელმყოფი ადმინისტრაციული სამართალდარღვევები – შემადგენელი ნაწილი იქნება  (აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ თვითონ 166-ე მუხლი ეხება წვრილმან ხულიგნობას, რომელიც ჯარიმდება 100 ლარის ოდენობით).

თუ გადავხედავთ ევროპულ გამოცდილებას, შევამჩნევთ რომ განმარტებითი ბარათის მტკიცება, თითქოსდა მსგავსი ქმედება მკაცრად ისჯება ევროპულ ქვეყნებში, დემაგოგიაა და სხვა არაფერი, ანდა ფაქტ-ჩეკის გადამოწმების შემთხვევაში გამოვიდოდა „მეტწილად მცდარი“.

პირველ რიგში გერმანიის სსკ-ის 166-ე მუხლი ეხება რელიგიის, რელიგიური და იდეოლოგიური ასოციაციების, ასევე ეკლესიის შეურაცხყოფას. ესპანეთის სსკ-ის 525-ე მუხლი ეხება არა გრძნობების, არამედ რიტუალების, ცერემონიების, დოგმების დამცირებას, ასევე სასულიერო პირების შეურაცხყოფასა და იმათ შეურაცხყოფას, რომლებიც საერთოდ არ აღიარებს რელიგიას; ეს ქმედება კი გამიზნული უნდა იყოს რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფისთვის, ანუ ესპანური კანონმდებლობა ადგენს თუ რა შეიძლება ჩაითვალოს რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფად. თურქეთის სსკ-ის 216-ე მუხლის მიზანი საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვაა და საუბრობს ადამიანის განზრახ პროვოცირებაზე, რომელიც იწვევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დარღვევას; ამასთანავე, გარდა რელიგიისა კოდექსში აღნიშნულია რასის, სექტის, სოციალური კლასისა და განსხვავებული წარმოშობისადმი მიკუთვნებულობა. ფინური კანონმდებლობა უფრო შორს მიდის და ის კრძალავს ქმედებას, რომელიც გარკვეულ ჯგუფს უქმნის საფრთხეს, ცილს სწამებს თუ შეურაცხყოფს რელიგიის, წარმოშობის, რასის (კანის ფერის), სექსუალური ორიენტაციის და სხვ. საფუძველზე.

თუ გავაანალიზებთ მოცემულ მასალას, მივხვდებით, რომ ევროპული (მათ შორის თურქული) კანონმდებლობის მიზანი არა მორწმუნეთა გრძნობების, არამედ ინდივიდის და მოწყვლადი ჯგუფების დაცვა, საზოგადოებრივი წესრიგისა და უსაფრთხოების უზრუნველყოფა და დისკრიმინაციის დაუშვებლობაა. ასევე აღსანიშნავია, რომ რელიგიური გრძნობები, საკულტო ნაგებობებისა წაბილწვა თუ სასულიერო პირების შეურაცხყოფა არ არის განცალკევებით განხილული, არამედ კონტექსტუალურად სხვა „მაიდენტიფიცირებლ“ ელემენტებთან ერთად, როგორიცაა სექსუალური ორიენტაცია, რასა, კანის ფერი, სექტა, სოციალური კლასი, წარმოშობა (ეროვნული თუ ეთნიკური), რელიგიისადმი მიუკუთვნებულობა. გერმანული კანონი კი რელიგიურ ასოციაციებს, საერთოდ იდეოლოგიურ ასოციაციებთან აიგივებს.

P.S. ისლანდიამ 2015 წელს საკუთარი სისხლის სამართლის კოდექსიდან ამოიღო 125-ე მუხლი.

აჩრდილის ჩრდილქვეშ

შენ რომ გგონია, შენი გონების  ლაბირინთებში მოიგონებდი
და ყველა საზრისს გაიაზრებდი, ჩურჩულს საკვირველს მოიწონებდი.
მაგრამ გონების მკაცრ ტალანებში, აჩრდილი დაგდევს, შთააგონებდი,
ეს სიზმარია, თემიდას ლანძღვას საქვეყნოდ ყველას გააგონებდი.

ყვავილთა ცეკვა მშიერ გაზაფხულს გამოაცოცხლებს კეთილსურნელით,
შორით მოირბენს ქარი, ის ლაღი, ჩვენ ჩამოგვივლის, ნაბიჯით ნელით,
სადღაც შორს ბნელი აჩრდილი დაძრწის, გამოსალმებას ანიშნებ ხელით,
ის მოგონება ყინვით ნაკვები, ზამთრის აჩრდილით გაზაფხულს ველით.

ეშმაკი ცოცხლობს ჩემში ცოდვილი და მხოლოდ იმას სიმართლე ესმის,
ზმანებით ვებრძვი ბოროტ აჩრდილებს, წმინდა ფერებით ნათრობს მომესმის,
რომ ნათელ გრძნობას ვიღაც ბატონობს, ბორკილშემკული ის ფრენას ეტრფის,
მხოლოდ აჩრდილებს გულწრფელად ვმონებთ და სინამდვილეს ნიღაბი  ებრძვის.

ბნელი აჩრდილი ჩვენს სულში მეფობს,
ჩვენ კი ჩრდილების სიგრილით ვტკბებით.

***

და კვლავ ინათა ვერცხლისფერ ღამის, შედედებულმა ნათებამ ცათა,
კვლავ დაიღვარა ცეცხლოვან ალში, სისხლის მდინარე განწირულ ხმათა…
ისევ ტირიან მინდვრის ყვავილნი, ნაზად იხრება მტევნები ვაზთა,
შენი სიცოცხლე მკვდარია მკვდართა, გადმოილეწა ფერდობი მთათა.

და მიუყვება მდინარის ნაპირს, შორს, სადღაც ბნელში მოსჩანს ნათება,
და ის იმედი რისთვისაც კვდება, იქნებ აღსდგება – არ გაქარწყლდება.
და შენ დაგეძებს, გიპოვის მაინც, მთებს გადაივლის, არ დააკლდება
არც თავგანწირვა და ნებისყოფა, შენი პოვნისთვის დროც გაწამდება.

ამ ნეტარების მსუბუქ ბურანში, ნისლი მოისხა მისმა ლამპარმა,
ამ სიყვარულის უძლურ ტანჯვაში, ძლიერ დაჰქროლა ყურღანის ქარმა,
ის კიდეზე დგას, რაღაცას ელის, გულს ალი ეკვრის, მოელის, ქნარმა
ცა ღრუბლის ჰანგით გაანიავა, თითქოს მიჯნური იფარა ფარმა.

ის შერწყმას ლამობს მარადიულად, შენ კი  სხვას ეძებ და ლამობ წასვლას,
რომ გაეცალოს უსუსურ გრძნობას, ზღვის ნაპირებთან ელის მზის ჩასვლას,
ატმისფერ მანდილს მოისხამს დილა, გველის ლოცვაში დაეძებს ნატვრას,
ის კიდეზე დგას და ცრემლებს მალავს, სიბნელეს ერწყმის – არავინ ტანჯავს.

Create your website at WordPress.com
დაიწყე